در این یک ماه گذشته اتفاقات زیادی رخ داد اما مهمترین اونها تلاش هاشمی برای برون رفت از آنچه که بحران گفته میشه هست.من البته امیدوار نبودم که هاشمی رای رهبر کشور برای تغییر قانون اساسی در خصوص نظارت بر انتخابات رو جلب بکنه ولی حدس میزنم تلاشی انجام داده باشه. در هر صورت تلاش در مجمع تشخیص نظام اگر چه در خور تقدیر هست اما چندان کارساز نیست.به این ترتیب هاشمی هم دربازی سیاست از قدرتش بشدت کاسته شد.تغییر قانون اساسی البته در همان 2 ماه گذشته توسط آقای مولانا مشاور ارشد آقای احمدی نژاد که در صداوسیما پخش میشد رد شد.در اطلاعات آقای مولانا من شکی ندارم چرا که تخصص ایشون هست من همیشه سعی کردم که مقالات ایشون رو در روزهای پنجشنبه در 10 سال گذشته تا حدی که بتونم در روزنامه کیهان بخونم. اینکه میگن کشورها بندرت قانون اساسی خود رو تغییر میدند درسته اما ما کشور کره جنوبی رو هم داریم که مردم حداکثر هر 10 سال یکبار افرادی رو برای بررسی قانون اساسی انتخاب میکنند.
در 2 ماهی که در تهران بودم تلاش کردم که با آقای توکلی دیدار بکنم که موفق نشدم از طرف دیگه چیزهایی که در باره ضرب و شتم مردم از نوجوان گرفته تا سالمند که به چشم خودشون دیده بودند شنیدم من رو متاثر کرد اما وقتی به کانادا برگشتم کلیپ هایی رو در اینترنت جدیدن دیدم در ارتباط با حوادث کوی دانشگاه که زندگی کردن در ایران رو حتی اگر طلا هم از در و دیوارش بباره دیگه برام غیر ممکن کرد مگر اینکه روزی ببینم کسانی که آسیب به مردم زدند دارند مجازات میشن. موضوعی که در جامعه ایران از این به بعد به گمانم ممکنه تاثیر گذار باشه موضوع انرژی هسته ای و جامعه جهانی هست.
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
Posts
No comments:
Post a Comment