عقل دوراندیشِ مزاحم

اگر چه با یک حقوق 60000 دلاری چیزی نمیشه ذخیره کرد به دلیل مالیات و هزینه بالا شهر بزرگ و البته پرداخت قسطهای تحصیلی،اما اگر کاری که انجام میدم رو دوست داشته باشم میشه گفت که باید شکرگذار باشم.تا چند روز دیگه برای یک همچین شغلی اقدام می کنم.البته 7 سال سابقه کار میخواهند و داشتن مدرک فوق لیسانس که فعلا من هیچکدومشون رو ندارم.باز فکر که میکنم اگر بخوام تا آخر عمرم سالی یک بار و آنهم فقط 3 هفته یا یک ماه به ایران بیام احساس میکنم یه جای کار خرابه.از طرفی اگر یک روز قصد برگشت به ایران رو داشته باشیم آنوقت باید دسته خالی برگردیم.تا ببینیم چه پیش میاد. دلم میگه باید کاری رو انجام بدم که دوست دارم و زیاد دوراندیشی نکنم. عملی که تا الان انجام دادم