خالی بودن چیزی

سال نو آمده و من همچنان سردرگم از مسیر در پیش رو قرار دارم. تجربه آمدن بچه به جمع خانواده اگر چه در 3 ، 4 ماه اول بسیار سخت بود چنانکه برای اولین بار در زندگی ام 2 بار احساس کردم مغلوب شدم اما این حس در 8 ماهگی بچه تبدیل به شیرینی شد. با این همه از تاثیر بچه در کم کردن فرصت برای پرداختن به کارهایی که قبلا بدون زحمت انجام میدادم کاست و خالی بودن چیزی که در زندگی احساس میکردم را همانطور که انتظار داشتم پر نکرد .
در سال جدید به احتمال بسیار زیاد رشته تحلیل داده های علوم اجتماعی را در همین دانشگاه خودم میخوانم. قبل از آن 2 ماهی را انشاء الله در ایران بگذرانم. بعد از سالها کتابی را برای مطالعه شخصی خریده ام. اسم کتاب"
The Nature and Limits of Standards-Based Reform and Assessment
با این امید که شاید من را در رشته ام امیدوارتر بکند. از آن جهت که مصححین کتاب از استادان فرهیخته دانشگاه بریتیش کلمبیا هستند، و یکی از آنها پیشرو در ارزیابی آموزشی در دنیا است. هر دو اگر چه البته در مقابل خط فکری من در آموزش هستند، اما بنا بر عهد خودم که بدنبال منتقد دیدگاه هایم هستم، مدتهاست که وب لاگهایشان را در وبلاگ خودم قرار داده ام تا از طریق آشنایی بیشتر با آراء شان افکار خود را بهتر وارسی کنم.