فردا برای تدریس ریاضی به مدت یک ماه و نیم به چین میروم و از آنجا به ایران. بعد از یک ماه ماندن در ایران دوباره به کانادا برمیگردم تا دوره جدید فوق لیسانس تحلیل داده های اجتماعی را بگذرانم. بعید میدانم که در این وب لاگ تا حداقل دو ماه چیزی نوشته شود. بسیار بر روی پروژه ای که در دوره جدید تحلیل داده های اجتماعی باید کار بکنم فکر کردم که به احتمال زیاد بر روی تاثیر آموزش بر ایدز کار خواهم کرد.
زندگی همچنان در جریان است ، اما اگر به همسرم که بدون من و با بچه 3 روز بعد از رفتن من به چین به ایران میرود سخت بگذرد آنوقت باید آماده باشم تا به خطای استراتژیک خودم ، اقرار بکنم. فعلا من حدس میزنم چنین اتفاقی نیافتد. اگر اتفاق افتاد آنوقت راجع به آن حرف میزنم. به تعبیر دیگر روشی که تا الان برای زندگی انتخاب کرده ام را برایش ملاک ابطال پذیری قرار داده ام. تا ببینیم چه اتفاقی میافتد.
پی نوشت: ظاهرا نیازی به منتظر ماندن تا سفرم نیست، همسرم میگوید همین سختی که امروز کشیدم و به خاطر بی پولی به یک آرایشگاه ناوارد رفتم که موهایم را خراب کرد، آیا کافی نیست.
در پست بعد راجع به تفکرم که در زندگی ام به شکست انجامید توضیح خواهم داد.
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
Posts
No comments:
Post a Comment