وزارت خانه رسیدگی به امور مردم

از تورنتو که داشتیم بر میگشتیم رادیو سراسری کانادا را -که البته در هر استان هم یک پایگاه دارد-گوش می کردم.از خوش اقبالی من با وزیری که مربوط به امور مردم هست
Ministry of Consumer Services
مصاحبه می خواست انجام بدهد.

کار این وزارت خانه این هست که به شکایات مردم رسیدگی می کند.این شکایات بیشتر مربوط به اموری می شود که یک قراردادی بین مردم و شرکت های خصوصی بسته شده و مردم از نحوه کار شرکت راضی نبوده اند.
نکته جالب این بود که در سال گذشته آمار تماس مردم 55000 بود یعنی 5 صدم درصد جمعیت استان، که به نظر میرسید رقم خوبی هست،به این معنا که درصد کمی از مردم از وضعیت قراردادهایی که با شرکت ها می بندند راضی نیستند.
نکته دیگر این بود که تماس های مردم را دسته بندی کرده بودند و بر اساس تعداد تماس رتبه بندی کرده بودند تا بر اساس تعداد متقاضیان اولویت بندی کنند و تدبیری برای بهتر شدن اوضاع مردم بیاندیشند.

همین الان هم اگربه سایتشون رجوع کنید تعداد تماس در هر زمینه ای را قرار داده اند.

اولین موضوعی که مردم از آن شکایت داشتند مربوط به شرکت هایی بود که می خواستند پولهایی را که مردم به ارگانها ویا شرکت های دیگری بدهکار بودند را از مردم پس بگیرند.گزارش گر رادیو سی بی سی کانادا بسیار تعجب کرد که چرابه وزارت خانه زنگ زده اند و پاسخ شنید که مردم از این شکایت کرده اند که چرا به محل کارشان تماس گرفته اند و اینکه در حین تماس با لحن مودبانه ای با آنها سخن نگفته اند.
بد نیست توضیح کوچکی در این مورد بدهم.در کانادا شما اگراز ارگان های مالی یا به تعبیراقتصادی از بنگاه های مالی وام و یا کردیتی گرفته باشید ویا اینکه مثلا به جایی پولی بده کار باشید و توانایی پرداخت آن ویا اقساط آن را نداشته باشید، و یا اینکه توانایی دارید ولی تصور می کنید که نباید پرداخت بکنید، گاهی اوقات بنگاه های اقتصادی شرکت هایی را استخدام می کنند که از طرف آنها پی گیر موضوع بشوند. موضوعی که هست این هست که آنها حق ندارند به محل کارتان زنگ بزنند و یا اینکه با لحن بدی صحبت بکنند و کلا هم بعد از 3 سال دیگر حق پی گیری ندارند.

موضوع دیگری که برایم جالب بود این بود که تلاش می شد تا به مردم آموزش بدهند که مردم چطور قرار داد ببندند.از آنجا که در طول برنامه تلفن زده می شد و مردم راهنمایی می خواستند چند مورد را برای نمونه اینجا می آورم:

یکی زنگ زد گفت که من چوب خوب سفارش داده بودم ولی شرکت به من چوب نامرغوب تحویل داد.دیگه جزیاتش را توضیح نمی دهم که چطور مشتری متوجه شد که چوب نامرغوب بوده، نکته مهم این بود که از ایشان سوال کردند آیا مدتی که چوبها مثلا ریش ریش نشوند در قرار داد ذکر شده؟که مشتری اهمال کرده بود.
مورد دیگر این بود که خانمی که معلول جسمی هست و بر روی ویلچر می باشد از شرکتی خواسته بود تا زیر زمین خانه اش که مرطوب بوده را تعمیر کند.شرکت کارش را درست انجام نداده بود و مثلا کف را درست کرده بود ولی سقف را تعمیر نکرده بود و آن خانم چون معلول بود و نمی توانست کار پیمانکار را بازدید کند بلافاصله متوجه نشده بود.بعد که از دوستانش به خانه اش آمده بودند متوجه می شود که پولی که پرداخته بودبه نوعی از بین رفته است چون کار پیمانکار دقیق نبوده.برای این مورد وزارت خانه موضوع را پیگیری میکند و از طریق دوست دختر پیمانکار،آن مرد را در استان دیگر یعنی استان بریتیش کولومبیا دستگیر می کنند و ایشان را 10000 دلار جریمه می کنند.

غرضم از این نوشته این هست که تصور میکنم ما هم در ایران به یک چنین وزارت خانه ای نیازمندیم.